Da a zitellina legera, socu in discussione cù eiustessa. Un ragionu di mè à mè chì u mondu s'impiega à suspende. Pè cuntinuà à parlà mi, aghju intrapresu di scrive ; Ma ciò chì si dice in mè ùn hè nentru e mio puesie. E puesie sò un contra rimore à u rimore di u mondu. Cio chì si dice in mè, hè palisatu à u silenziu, hè silenziu è basta. E puesie sfrisgianu u silenziu ; Ùn lu toccanu micca, u sfrisgianu. E puesie sò guasi interessante quant'hè u silenziu. Scrive hè guasi passiunante quant'ellu pò esse d'ùn fà nunda è aspettà e prime candelle d'acqua nu i concerto pè piano di Mozart.
(Adattu è accunciatu d'appressu un strattu di C.Bobin - Mozart et la pluie)

Dì la à mè

Dì le à mè qualesse sò e to paure 
Dì le à mè e sguasseraghju
Tutte l'ombre di le to fiure
I to filari in cacciabbaghju
Dì li à mè

Dì la à mè quandu si stringhje u to core
Dì la à mè l'allenteraghju
Quand'elle ti pesanu l'ore
U to sempiternu ferraghju
Dì lu à mè

Di lu à mè  inseme u turneremu à scrive 
U puema di la to vita
Inseme turneremu à vive
Dì la ch'ella sia finita
Dì la à mè

E sè t'ùn poi parlà pè scunghjurà a pena
Chì ùn ai parolle pè dì ciò chì t'avvelena
Dà mi a manu mai ùn ti la capieraghju 
Oramai vicinu à tè camineraghju

Aucun commentaire: